Get the Flash Player to see the slideshow.

Bestellen bij Zooplus en zo het Atlas Animal Project steunen? Klik dan op het Zooplus logo!

Logo Frame

Bezoekers vandaag: 121
Bezoekers nu: 2

Hondenziekte (Distemper)

Wat is hondenziekte?
Hondenziekte (ook wel ziekte van Carré of distemper genoemd) is een infectieziekte waar vroeger regelmatig honden aan stierven en met name jonge honden. Vatbaarheid voor hondenziekte is verschillend en hangt onder meer af van de afweer. Met name pups en jonge honden lopen gevaar voor hondenziekte, maar ook oudere dieren kunnen geïnfecteerd raken.
Hondenziekte is een erg besmettelijke virusziekte. De ziekte is bij nederlandse honden zeer zeldzaam omdat de meeste honden tegen deze ziekte worden gevaccineerd.

Hoe ontstaat het
Besmetting gebeurt via direct contact tussen een ziek en een gezond dier: het virus wordt over het algemeen ingeademd en komt in het ademhalingsstelsel terecht. Meestal gebeurt de besmetting direct; het virus wordt ingeademd en komt in het ademhalingsstelsel terecht. De besmetting kan ook plaatsvinden via speeksel, urine of ontlasting.
Het virus vermenigvuldigt zich in de amandelen en de bronchiën (vertakkingen van de luchtpijp) en verspreidt zich daarna binnen acht dagen in het lichaam.

Symptomen.
De volgende symptomen openbaren zich bij hondenziekte: hoesten, niezen, afscheiding uit de neus, diarree, ontstoken ogen, temperatuurverhoging en het dier wordt apatisch. In sommige gevallen kunnen deze symptomen ontbreken en tast de hondenziekte het zenuwstelsel rechtstreeks aan, waarbij hersenontsteking en krampen optreden. In dit geval is herstel meestal niet meer te verwachten.

Besmettelijk?
De ziekte is uitermate besmettelijk.

Diagnose
De diagnose wordt gesteld als tenminste vier van de zes volgende symptomen aanwezig zijn: neus- en ooguitvloeiing, spijsverteringsstoornissen, ademhalingsstoornissen, zenuwstoornissen, persisterende koorts en dit alles bij een jong dier. Laboratoriumdiagnostiek kan helpen bij de bevestiging van de klinische diagnose.

Prognose
Er bestaan drie verschillende ontwikkelingsmogelijkheden. Bij de helft van de honden is de immuun reactie bevredigend en verdwijnt het virus. Deze dieren genezen volledig.
Bij andere dieren loopt er iets mis met de immuniteitsopbouw en deze honden vertonen de typische symptomen van de ziekte. Een minderheid van de dieren lijkt te genezen maar vertoont een maand later zenuwstoornissen. Men ziet dan verlammingen, gedragsveranderingen, krampen van de kauwspieren of epiletische aanvallen. In het laatste stadia zijn deze verschijnselen blijvend, bv : verlamd of voortdurend trillende achterpoot.

Er bestaan ook andere vormen van de ziekte de zogenaamde atypische vormen. Eén daarvan is de kenmerkt zich door een verdikking van de neushuid en de zoolkussens, een neus- en ooguitvloeiing en een aanhoudende koorts. Het ziekteproces verloopt langzaam: Veelal ontwikkelt zich een hersenontsteking die fataal afloopt.

Behandeling
De behandeling is gericht op eventuele secundaire infecties en de verschijnselen van het maagdarmkanaal en het ademhalingsstelsel. De beste manier om honden tegen deze ziekte te beschermen is via preventie. In grote groepen is het aan te raden om nieuw te introduceren dieren in quarantaine te houden. De ontsmetting van de verblijven wordt ook ten stelligste aangeraden. Er bestaan vaccins die vanaf de zesde levensweek gebruikt kunnen worden en die de hond zo vroeg mogelijk trachten te beschermen.

Risico’s dieren uit het buitenland
De honden uit het buitenland worden weliswaar geënt voordat ze de grens over mogen maar u dient er rekening mee te houden dat de dieren pas echt beschermd zijn nadat ze meerdere entingen hebben gehad. De ouders van de meeste honden uit het buitenland zijn niet geënt en dus moet, vooral bij jonge honden, scherp opgelet worden of ze geen van de hierboven vermelde symptomen hebben.

5 Responses to “Hondenziekte (Distemper)”

  • bert boudewijn:

    eerstens: neem nimmer een hond mee vanuit het buitenland, zonder dat deze verschillende keren gevaccineerd is “tegen” het distemper virus.
    bij twijfel: AFBLIJVEN, hoe zielig dan ook.
    indien er toch reeds symptomen van een mogelijke verleden besmetting aanwezig zijn, afblijven.
    in Nederland hebben we het redelijk schoon als het om het distempervirus gaat, laten we dat met zijn allen zo proberen te houden.
    helaas zijn er teveel malafide fokkers in Oost-europa, die zich daar geen enkele snars van aantrekken.

    uit eigen ervaring:

    In Turkije plaatsgevonden: hond (bastaard witkop turkse herder) als pup geënt tegen distemper, volgens schema.
    geen enkele verzwakking meegemaakt, ten gevolge van zijn vaccinaties.
    Op zeven maanden gestolen en voor een vechthond gegooid. Mijn hond kon alleen maar spelen met ALLE andere dieren, als huishond opgevoed.
    Is daarbij gewond geraakt. waarschijnlijk dat de veroorzaker (de hond van dat onmenselijk individu) drager was.
    Is gewoon gedropt, (mijn hond bleek geen vechthond te zijn en dus spendeert men er geen enkele eurocent aan) op een smerig oud turks toilet zonder eten en drinken, uiteraard om te laten sterven.
    gelukkig hebben politie en ik mijn hond op de vijfde dag na diefstal weer teruggevonden.
    gezien zijn formaat, vrij groot reeds, goed gevoed en dubbele vacht, parel wit, zoals een echte ras witkop, kon men hem toch niet zelf behouden, veel te opvallende hond namelijk.
    hij had helaas reeds beginnende verschijnselen van distemper,die steeds erger werden.
    4 weken behandeld met allerlei medicijnen en versterkers,maar niets mocht baten.
    in 1 maand tijd 15 kilo!!!!!!!! in gewicht afgenomen, woog nog maar schraal 30kilo.
    heb hem noodgedwongen moeten laten inslapen.
    heb nog wel laboratoriumonderzoek laten verrichten, maar de visuele verschijnselen zeiden reeds voldoende.

    symptomen: diarree; extreme loopneus met ontstekingsexudaat; over het lichaam kleine beginnende zweertjes; gevoelige en later verdikkende en vergroeiende voetzolen, dito zijn neus (net een extra huid die er overheen komt) loop ogen, ook met ontstekingsexudaat, stabiliteit achterwerk sterk verminderd, pijnlijke/irriterende oren, futloos, hoesten met braakneigingen, kokhalzen, gedragsverandering (agressief naar anderen) ; koortsaanvallen.

    wat mijn hond is overkomen, zou een echte dierenvriend niet willen meemaken met zijn dieren, dus:

    AFBLIJVEN VAN AL DIE TWIJFELAARS EN LET IN BUITENLAND GOED OP JE EIGEN HOND(diefstal, bijtgrage straathonden).

  • Karin:

    rare vraag misschien, maar plaste en braakte de pups bloed?

    Alvast bedankt voor je reactie.

  • admin:

    Distemper is alleen dodelijk als de ziekte in een acuut stadium verkeert. Als een hond de distemper overleeft hoef je niet bang te zijn voor besmetting. Wel kan de hond er neurologische restverschijnselen aan overhouden en die kunnen verergeren in de loop der jaren. Maar er valt goed mee te leven voor een hond.

  • Karin Leunen:

    ik zou het niet doen,ik heb 10 dagen in Turkije in een assiel gewerkt,en heb alle 50 puppies die daar zaten dood zien gaan aan deze ziekte,vreselijk.

  • Alwine Kerkhof:

    Wij denken erover om een straat hond, die deze kenmerken van deze ziekte vertoond, uit Roemenie hierheen te halen.
    Hij heeft alleen zenuwachtige trekkingen in zijn voorpoot.
    Op dit moment is hij in goede handen, bij een organisatie, die de honden uit een asiel redden, waar ze gewoon worden gedood door verhongering, verdorsting, en of op een andere manier op een afschuwelijke manier aan hun einde worden gebracht.
    De honden die bij die organisatie zijn, worden allemaal ingeeend, gecastreerd of gesteriliseert.
    We hebben zelf een Newfoundlander van 16 maanden thuis, kan het kwaad voor onze hond, om een hond hierheen te halen, die distemper heeft gehad?
    Al met al, zal er nog wel vele weken overheen gaan, voor de hond hier zal zijn.
    Ze hebben mij al wel verteld, dat hij niet zo oud zal worden, maar dan heeft hij in ieder geval nog een fijn leven gehad na alle narigheid.

    Groetjes Alwine.

Geef een reactie