Like ons op Facebook!

Elsa

ELSA, het dapperste hondje van Nederland.   

 

                                                                                                                                                                 

Elsa is bij mij, Nory, in huis gekomen nadat ik een noodoproep op Marktplaats gelezen had.

Op Kreta was er een hondje gevonden met vreselijk ontstoken oogjes, het enige dat de dierenarts nog kon doen voor dit kleine meisje…..haar beide oogjes verwijderen…

Na deze operatie zou zij zich echter niet meer kunnen redden in het asiel op Kreta. Ik toonde de noodoproep aan mijn man en hij was het helemaal met me eens, hier moest ik op reageren.

Toen ik belde kreeg ik een zekere Liesbeth aan de telefoon, die mij alles over Elsa kon vertellen. Ik besloot meteen dit hondje te adopteren, ook al had ik nog geen enkele foto van haar gezien.

Liesbeth vertrok naar Kreta en een paar weken later nam zij Elsa mee op haar schoot in het vliegtuig.

Gedurende de wachttijd ben ik veel gaan lezen over blinde honden, kocht ik belletjes om aan mijn schoenen vast te maken, zodat Elsa kon horen waar ik was en haar zo te helpen de weg te vinden in mijn huis.

Bij aankomst op Schiphol werd ik blij verrast, dat het zo’n ontzettend leuk hondje was om te zien.Ze had lange zwarte en witte haren, die op een zodanige manier over haar hoofdje vielen, dat de ontbrekende oogjes niet eens te zien waren.

Na een uitvoerige kennismaking met Liesbeth gingen we huiswaarts met Elsa en op de eerste parkeerplaats stopten we om Elsa na de lange vlucht even te laten plassen. Op de parkeerplaats stond het gras nogal hoog en Elsa tilde haar pootje op……ik tilde haar snel op, hield haar onderste boven om te kijken of ze toch wel echt een meisje was….gelukkig..resultaat positief…

Elsa was als volwassen hondje gesteriliseerd, doch in haar paspoort stonden als laatste inentingsdatum(vlak voor de vlucht naar Nederland)21-09-2005 en als geboortedatum 12-09-2005 vermeld…wij houden de laatste vermelding dus op 12-09-2003.

Hiervan uitgaande heeft Elsa voor de operatie dus 2 jaar lang gewoon kunnen zien. Als ik daaraan denk springen de tranen in mijn ogen…..maar Elsa zelf heeft nergens last van!

De eerste dag thuis wandelde Elsa braaf achter me aan toen ik haar de weg vanuit de kamer naar de keuken, waar de bak met water stond, leerde lopen. Net zo toen we een stapje verder richting geopende achterdeur gingen, zodat ze vrij naar buiten kon lopen.

Na 2 keer oefenen had Elsa zoiets van…ja hoor nu weet ik het wel.

Ik zag haar heel voorzichtig naar de waterbak lopen en weer heel voorzichtig terug met uitgestrekt voorpootje net zoals een blinde zijn stok voor zich uitsteekt om alles af te tasten.

Als we buiten wandelen, trekt ze behoorlijk aan de lijn in de vaste overtuiging dat haar niets kan gebeuren….ik moet dus wel voor haar mee opletten, zodat ze niet tegen een lantaarnpaal botst of pardoes van de stoeprand afvalt, maar als het aan Elsa ligt is dat nergens voor nodig. Ze is nergens bang voor.

Tijdens een avondwandeling liepen we langs een elektriciteitskastje, ineens trok ze mij terug want ze wilde daar nog eens “kijken”. Er zat een poes boven op het kastje, ik had het niet eens gezien doch  Elsa was het op een of andere manier niet ontgaan.

Indien er aan de overkant van de weg een hond of poes loopt, gaat ze staand op haar achterpootjes janken, omdat ze er naartoe wil en het lijkt net alsof ze eerst nog eens goed wil “kijken”. Ook de aanwezigheid van een muur of grote boom voelt ze aan. Iedere dag opnieuw verbaas ik me over onze kleine, dappere Elsa.

In de loop der jaren heb ik aardig wat hondjes, in afwachting van een adoptieadres, in huis gehad.

Elsa ging hen altijd besnuffelen en liet de “nieuwelingen”gelijk weten of zij hen aardig vond…of niet. Meestal was dat wel het geval en dan werd er meteen gespeeld. Met een enkeling klikte het echter niet zo.

Een van de latere opvanghondjes was oud en werd langzaam blind. Zij is ook bij ons gebleven en op het einde was ze helemaal blind. Ik heb haar altijd naar buiten, de waterbak etc. moeten begeleiden, dat is bij Elsa niet nodig geweest.

Door Elsa werd het contact met Liesbeth intensiever en later bleek ook nog eens dat ik het allereerste opvanggezin van haar stichting was. Op een Griekse kalender heeft Elsa overigens ook nog staan pronken met een foto.

Enkele jaren later heb ik nog een hondje met één oogje vanuit Kreta geadopteerd. Zij heeft een schot hagel in haar oog gekregen terwijl ze met een nestje puppies lag. Haar puppies zijn allemaal goed terecht gekomen in Nederland en ik heb Bonnie hier laten opereren. Haar oogje was echter niet meer te redden.

En wie denken jullie dat hier in huis haar beste vriendinnetje is???  JUIST, Elsa!!!  Ze spelen en stoeien zo leuk met elkaar..ze springen op de bank( minder leuk doch het mag) en er weer af dan weer erop enz.

Als ik achterom weg ga zie ik Elsa onder de poort door “gluren”….echt waar, net alsof ze kan zien. Het is een zeer lief en dapper hondje. Indien je tegen of over haar praat….”kijkt” ze je zelfs aan……

Nory Broers, Mierlo

 

 

7 Responses to “Elsa”

  • Ans Bennink:

    Beste Nory wat een fijn,mooi maar ook een aangrijpend verhaal over zo,n doorzettertje .
    Elsa heeft het maar getroffen bij jullie.
    Ik wens haar samen met haar maatje nog veel speel plezier en jullie nog veel hondenliefde toe.
    Liefde van een beest is onvoorwaarlijk,en dat verdien je.
    Groetjes Ans

  • Ach Nory die ELSA van jou is een schatje….geweldig dat jij dit blinde meisje een kans hebt gegeven een beter plekje als bij jou had ze nooit kunnen vinden…dag lieve honden moeder en bedankt voor je mooie verhaal.

    Liefs van,
    Annemarie

  • henny:

    Lieve Nory,

    Allereerst een pracht verhaal…ten tweede weet ik hoe goed jij met deze honden om kunt gaan..en ten derde heb je inderdaad een hart van”goud”

    henny en uiteraard een stevige poot van Aris

  • Hoi Nory,

    Wat een mooi verhaal over Elsa. En wat lief dat jullie haar een nieuwe kans hebben gegeven. Ik heb haar nu een paar maal mogen begroeten en het is echt een super lief en intelligent hondje. Knap hoe ze met haar handicap zo om kan gaan.

    liefs
    Peggy

  • jeanet van avalon:

    Leuk om hier je verhaal te lezen over je ervaringen met je hond elsa..
    Je hebt een hart van goud.

  • Greta:

    Alweer een mooi, ontroerend verhaal….

  • José:

    Hoi Nory,

    Ik heb gezien hoe goed je kleine meisje zich weet te redden! Indien je niet weet, dat ze blind is merk je er niets van. Mooi verhaal!!

    Groetjes,

    José

Geef een reactie

Bestellen bij Zooplus en zo het Atlas Animal Project steunen? Klik dan op het Zooplus logo!



zooplus.nl

U kunt ons helpen door een donatie via PayPal!




K.v.K. nr: 612.457.39
RSIN: 854268443