Like ons op Facebook!

De metamorfose van YETI

Yeti, de verschrikkelijke sneeuwman……

Yeti kwam op 14 januari 2006 aan op Schiphol. Wat een mooie dag was het!
Ik had al twee oudere honden,  Banjer en  Debby, 13 en 15 jaar oud.  Ze zijn toch nog 15 en 17 jaar geworden! En ja,  lief, maar wel oud en ik was zo bang in een gat te vallen  als mijn twee oudjes er niet meer waren.

Inmiddels had ik al wel 2 katten uit het asiel gehaald want ik ben gek op katten,  maar ja, daar kan je niet mee wandelen, sporten enz. enz. Dus mijn nicht voor mij op het internet zoeken en ja hoor, ze zag daar een kleine hond van anderhalf` à twee jaar oud. Precies wat ik zocht.

Er stond een foto bij waar hij net geknipt was door de mensen van het asiel op Kreta(waar Yeti verbleef) en toen ik die zag was ik meteen verliefd.

Dus contact met Liesbeth gezocht die me vertelde dat Yeti zo was genoemd door de mensen van het asiel omdat hij, toen hij werd gevonden, veel op een verschrikkelijke sneeuwman leek.  Je kon nauwelijks zien waar zijn kop zat en waar zijn staart. Het was een wandelende klittenbaal.

Mannen zijn er bang voor…….

Na ongeveer 14 dagen was het zeker dat hij naar Amsterdam kon komen. Dus de reis van Yeti ging van Kreta via Athene naar Amsterdam. De begeleider zei dat de douane bang voor hem was, hij probeerde  te bijten, dus……..
Mijn nicht zei: wat moeten we nu?? ik zei: meenemen! De bench hadden ze niet goed gesloten uit angst dat Yeti zou bijten, maar we hebben de bench met hond zo in de auto gezet. De bench was inderdaad open  en hij klom op mijn schoot, niks aan de hand, gewoon lekker kroelen.

Later zou blijken dat Yeti  bang is van mannen  en inderdaad….. eerst een flinke blaf en dan hap! En ik moet zeggen, 6 jaar later is hij nog niet helemaal  blij met vreemde mensen. Maar als  Yeti  je vertrouwt, en dat doet hij nu al bij een grote groep mensen, dan is hij de grootste knuffel (schoothond) die er is.

Buiten was het meteen een geweldige hond, liep in het bos, strand en park met andere honden te spelen en ik kon hem al na een goeie week los laten lopen…….
Binnen heb ik ongeveer 3 maanden  toch wel wat werk moeten verrichten, Ik had het idee dat hij nooit binnen was geweest. Yeti liep samen met de katten over tafels en stoelen en had de grootste lol, maar het was de bedoeling  dat hij binnen wat rustiger zou worden, (was wel zindelijk) dus  na de wandelingen  ging hij de bench in zodat er rust ingebouwd  kon worden. Na drie maanden had ik een geweldige huishond. En kon de bench weg.

En van je 1,2,3 en hoppa…..

Gelijk bij de Kynologenclub Kennermerland  een cursus gedaan.
De A en B gingen hartstikke goed. Het betasten hebben we maar achterwege gelaten……..
Daarna zijn we behendigheid begonnen en daar is hij heel erg goed in. Doggy Dance doet hij ook erg goed, we doen mee met demo’s. En nu doet hij nog mee met de  demo`s van de club, eerst rally O hij moet nog 1x novice A halen en dan heeft hij Novice B. en ik moet zeggen hij doet het heel braaf maar….. behendigheid vindt hij leuker en vooral bij ons in de gang.

En nu zijn we aan het treibballen, dat is een erg leuk balspel speciaal ontwikkeld voor honden.
We zijn nog starter maar van de zomer is hij vierde geworden, en omdat ze Yeti zo leuk vonden werken, ben ik gevraagd om mee te doen met Yeti op de demo wedstrijden op de Winner  in de RAI.
Nu dat alleen al vond ik helemaal te gek, een Griekse zwerver van Kreta op de Winner. De keurmeester herkende hem met een  en zei: ha,  mijn niet aaien hond is er ook (Yeti heeft en tuigje om met daarop de woorden “ niet aaien”).
Het werd een leuke dag en hij viel nog in de prijzen bij de startersgroep ook!
Klik hier voor een leuk filmpje.

Maar je kan Yeti ook heel blij maken met een grote wandeling. Vooral het strand vindt hij geweldig hoewel het geen zwemmer is. Hij gaat wel graagl het water in om te poedelen. Yeti is echt een geweldige hond, hij gaat overal met me mee naar toe. We hebben sinds 3 jaar een Spaanse asielhond erbij. Catoo is 5 jaar en ook een lieverd.

I’m so Happy!!

Maar ik ben Liesbeth nog steeds dankbaar voor de bemiddeling zodat Yeti in mijn leven is gekomen.
Yeti heeft de naam in het asiel gekregen  en, hoewel hij er nu mooi verzorgd uitziet, heb ik zijn naam niet veranderd.

We hopen nog heel wat jaren van elkaar te kunnen genieten,
Joke Molendijk

2 Responses to “De metamorfose van YETI”

  • yvet:

    Wat een mooi verhaal .. met happy ending.
    Ik heb 12 jaar een schapendoes gehad en praatte er over tegen andere als of het mijn kind was.
    Hij was gewoon erg grappig. Tom kwam uit het asiel en heeft de eerste tijd last van verlatingsangst gehad.
    Daar hebben we met z.n 2e onze uiterste best voor gedaan om hem het vertrouwen te geven dat ik echt wel weer thuis zou komen na het boodschappen doen. Na een herseninfarct en daarover heen een tia heb ik na 12 jaar afscheid van hem moeten nemen. Het was te veel voor zijn lichaam. Na veel dierenarts controles is hij thuis bij mij overleden. Op zijn eigen bank naast zijn maatje Padi (kat 5 jaar) Na veel verdriet mis ik echt een hond om me heen. Het contact, het op pad gaan samen en vooral de wandelingen . Vandaar dat ik hier terecht kwam en daardoor ook op jouw verhaal. Nogmaals erg leuk geschreven. Veel plezier met elkaar. Gr Yvet

  • Jenny:

    Ook weer zo’n mooi verhaal. Een fantastisch blij hondje! Die Yeti….

    Ik vind het zo prachtig dat deze dieren een kans krijgen op een fijn en liefdevol leven. Alle respect voor al deze baasjes die deze dieren opnemen in hun gezin. Ze uit een leven halen die zo uitzichtloos lijkt. Alle lof!!!!!

Geef een reactie

Bestellen bij Zooplus en zo het Atlas Animal Project steunen? Klik dan op het Zooplus logo!



zooplus.nl

U kunt ons helpen door een donatie via PayPal!




K.v.K. nr: 612.457.39
RSIN: 854268443