3 sept 2011
door Christel de Haas

Sinds ik bezig ben met de actie voor de kettinghonden en me dus aangemeld heb op diverse sociale media, wordt ik me er pas van bewust hoeveel dierenleed er op de wereld is.
Dingen waar ik me eerder bewust voor afsloot, omdat ik er gewoonweg niet tegen kon, komen nu in rap tempo op me af.
Van alle kanten wordt ik bestookt. En dat heeft een enorme impact op mijn leven. 

Ik ben me er  terdege van bewust dat ik niet alle dieren op de wereld kan redden, maar er ook niet mee kan leven dat dieren lijden. En dat het maar door gaat …en door gaat. 
Soms wordt het me echt te veel en zie ik het licht niet meer. Andere keren ben ik weer heel strijdlustig en doe ik alles wat in mijn vermogen ligt om te helpen.

In deze wereld draait alles om geld en macht en een hele hoop dierenleed zal daardoor nooit minder worden.
De incidenten, zoals het in brand steken van een kat of hond of  erger nog, zoals pas in Athene , het in brand steken van een hond die zijn puppy’s aan het baren is of gisteren op Kreta waar de 5 zojuist geboren puppy’s een half uur later gedood worden…..
En dan heb ik het nog niet over alle asiel honden en katten die geëuthanaseerd worden. Er staat dan op Facebook “to be destroyed tomorrow at 9.00“  met een rij foto’s van honden en katten……Verschrikkelijk gewoon.

Waar ik dan weer blij van word is een ontsnapte koe Yvonne, die na 3 maanden terug wordt gevonden (nou eigenlijk meer wordt verraden voor het opstrijken van de beloning van €10.000,00) die naar een sanctuary mag, een oord waar zij haar laatste jaren in alle rust kan leven samen met haar zus en haar 2 jaar oude zoon.
Dat de onverdoofde slacht verboden gaat worden en dat steeds meer mensen bewuster gaan eten.
Waar ik ook erg blij van wordt is dat er zoveel mensen proberen het dierenleed aan te pakken. Ook al lijkt het soms een druppel op de gloeiende plaat…..
De mensen van  Atlas Animal Project, EreSOS for Animals en nog zoveel anderen, de grote organisaties als PETA, WSPA en IFAW. En Brigitte Bardot, Paul Mc Cartney,  Jill Robinson en Jane Goodall om er maar een paar te noemen.

Wat de actie voor de kettinghonden op Lesbos betreft gaat het voor mij allemaal niet snel genoeg. Mijn verhaal heeft in 2 Amerikaanse magazines gestaan.
Samen met Paula van Loo en José Jacobi is er een filmpje opgenomen voor op de locale TV zender Omroep Krijtland. Dat wordt deze maand uitgezonden.
Er is zo’n 2.500,00 euro’s aan donaties binnen.

De 3 kettinghonden, die ik wilde redden, zitten momenteel niet meer op hun plek. Waarschijnlijk zijn ze door iemand vrijgelaten. Ik hoop dat ze het redden.
Maar als de schapen weer naar die plaats gebracht worden, zullen er ook weer nieuwe honden aan de ketting komen te liggen.
Op deze bewuste weg zouden vee-rooster waarschijnlijk niet de oplossing zijn, daar ik een aantal weken  geleden vernam dat hevige regenval daar in de winter voor veel overlast zorgt waardoor er bulldozers over de vee-roosters moeten rijden om de boel weer in het gareel te krijgen. Vee-roosters die zo’n zware belasting aankunnen zijn al helemaal onbetaalbaar……dus zullen we nog steeds naar andere oplossingen moeten zoeken.

Ik heb de Technische Universiteit in Delft aangeschreven en daar hadden ze het over een robothond of iets in die aard. Een bewegende vogelverschrikker langs de weg is ook een optie.
Maar dat kan pas besproken worden als er contact is met die boeren en dat zal toch via de burgemeester gelegd moeten worden. En daar stagneert de boel nu een beetje.

Hopelijk kan ik over een paar weken richting Athene om de 15.000 handtekeningen van de petitie aan te bieden. Ik heb nog zo’n 1100 handtekeningen nodig.
Misschien dat ik na Athene ook nog naar Lesbos ga om te kijken wat ik ter plekke kan doen. Als één eiland over de streep is volgen er wellicht meerdere.
Wordt vervolgd….

Help mij de 15.000 handtekeningen bij elkaar te krijgen en teken de petitie: Klik hier

UPDATE 12 september: sneller dan gedacht heeft Christel de 15.000 handtekeningen bij elkaar gekregen en natuurlijk mag er altijd nog getekend worden.
Over enkele weken gaat Christel naar Athene om de petitie aan te bieden en zij krijgt hierbij steun van G(reek)A(nimal)W(elfare)F(und), een grote organisatie, die zich bezighoudt met het bestrijden van dierenleed in Griekenland. Ook zij zetten zich al jaren in om een einde te maken aan het fenomeen “kettinghond of barreldog”.