Like ons op Facebook!

Reisverslag: Hoe 18 honden zijn gered.

Dag 1:
We zijn goed in Luxemburg aangekomen. Onderweg hebben we wel hagel, regen en natte sneeuw gehad. Luik was vreselijk, een grote file. Onze auto heeft hard moeten werken met een volgeladen trailer. De trailer leeg en de bus die we mochten lenen van Astrid Schreuder is vol, tjokvol. We logeerden bij Astrid en met haar hebben we de route besproken omdat zij deze al eerder heeft gereden.
Daarna lekker naar bed!

Dag 2:
Na het ontbijt reden we vanaf Luxemburg naar Wiesbaden, reisboxen halen. We konden er nog 4 in de bus proppen, meer ging er echt niet meer bij. Van hieruit naar Durach gereden. Hier hebben we overnacht bij Karin. Zij is een van de vrijwilligers die in Duitsland honden uit Griekenland herplaatst.
Nou ja, overnacht!? Twee en een half uur geslapen daarna douchen en weer op weg om de ferry in Ancona te kunnen halen. Veel sneeuw onderweg gehad.

Dag 3:
Eenmaal op de Brennerpas kwam de zon op, mooi zo tussen de bergen! De hele dag hebben we zon gehad. Een mooi begin van de lente voor ons! In Ancona aangekomen bij de haven tickets gekocht en al gauw konden we met onze bus de ferry oprijden.
De ferry van Ancona naar Patras in Griekenland duurde ongeveer 24 uur, het was genieten! Net een kleine cruise: heerlijk eten, drinken en uitrusten. Het was lekker rustig aan boord. Aan boord zijn winkeltjes, restaurants, diverse bars zowel binnen als buiten, een klein zwembad, casino, disco en Wifi. We hoefden ons dus niet te vervelen. Waar wij vooral van hebben genoten was het uitzicht, zo mooi. De zon ging onder achter de Italiaanse kust en kwam weer op achter de Griekse kust.

Dag 4:
Na het ontbijt heerlijk op het bovendek bij het zwembad in de zon gelegen en gekeken naar al die Griekse eilandjes waar we aan voorbij voeren. Kort na 14.30 uur plaatselijke tijd kwamen we aan in de haven van Patras, Griekenland. Eerst getankt en toen helemaal langs de noordkust van Peleponesos gereden naar de haven van Piraeus, dit is vlakbij Athene. Dit was een mooie rit, maar de rijstijl van de Grieken…
Even na 18.00 uur stond ik in de rij voor het kopen van de tickets voor de ferry naar Kos. Deze ferry is wat kleiner dan de vorige, wel weer alles erop en eraan, alleen vreselijk druk.
Met moeite vonden we 2 stoelen voor ons. Met een flinke vertraging vertrok de ferry om 19.30 uur uit de haven . Alleen de lichtjes van Athene hebben we nog een tijdje kunnen zien, verder was het aardedonker op zee. De planning was dat de ferry om 05.30 uur in Kos aan zou komen, maar dat is niet gelukt helaas. De ferry loopt onderweg naar Kos nog een aantal havens binnen en gelukkig werd het na de eerste stop een stuk rustiger aan boord.

Dag 5:
Aankomst in Kos: 06.30 uur, 1 uur later dan gepland.
Susan Mc Grane is de oprichtster van ARK en zij stond al een uur op ons te wachten. Na de hartelijke begroeting reden we naar het huis van Susan om een kop koffie te drinken. Susan vangt bij haar thuis katten op, momenteel zijn dat er 15. Na de koffie reden we naar Jim, hier hebben we gelogeerd. Jim is een van de vele Engelsen die na zijn pensioen op Kos is komen wonen. We werden door Jim en zijn vriendin Judie heel hartelijk ontvangen met een echt Engels ontbijt, heerlijk! Jim heeft 3 honden en enkele katten, allemaal zwerfdieren van Kos. Ook heeft Jim Duchess in huis, dit is een van de honden die met ons naar Nederland zal gaan. Jim heeft een ruim huis dat bestaat uit 2 appartementen. In een van deze hebben wij gelogeerd.

Na het ontbijt wilde Susan ons het een en ander laten zien op Kos. Ze wilde ons een hond met 4 puppy’s laten zien, deze wonen gelukkig niet op straat. Ze wonen bij een gezin dat veel problemen heeft en niet meer goed voor hun dieren kan zorgen. En Susan wil dan ook proberen dat ze hun dieren afstaan aan ARK, want de situatie van de dieren wordt steeds nijpender.

Alleen de moederhond hebben we gezien, de puppy’s niet. We konden ze wel horen, ze waren in het woonhuis maar er was niemand thuis. Ook zagen we een nog vrij jonge hond aan een ketting liggen achter het huis en er liep nog een hond die er erg slecht uitzag, maar we wisten niet van wie die was. Omdat er niemand thuis was konden we helaas niet veel doen maar we wilden later terugkomen die dag.

Van hieruit zijn we naar een chic hotel gereden. Hier wilde Susan ons laten zien dat er ook positieve projecten op Kos zijn waar ARK samenwerkt met Griekse inwoners. Bij dit hotel leven diverse katten die eten krijgen van de eigenaar en zij mogen in de garage van het hotel verblijven. Enkele toeristen hebben deze katten vorig jaar gevonden. Zij sturen iedere maand geld naar Susan waar zij het voer voor deze katten van koopt. Susan brengt dit naar het hotel en controleert regelmatig of de katten het voer inderdaad krijgen en hoe het met ze gaat. Ook zijn deze katten allemaal gecastreerd/gesteriliseerd.

Bij het hotel aangekomen zag ik een kat liggen, hij bloedde uit zijn mond en was bewusteloos. Waarschijnlijk was hij in botsing met een auto gekomen. In sneltreinvaart reden we naar de dierenarts. De kat werd onderzocht, hij was in shock en er was een tand afgebroken. Hij kreeg een spuit en met het bericht dat het wel meeviel en dat de kat alleen enkele dagen flink hoofdpijn zou hebben gingen we opgelucht naar het huis van Susan om de kat daar lekker in een mandje te leggen.


Hierna reden we naar het asiel: ARK. Rita en Collin die hier wonen en de dieren verzorgen, stonden ons al op te wachten. Tijdens de kofie wilde ik van hun en Susan weten hoe het daar dagelijks aan toe ging en met welke problemen ze  te maken hebben. Hierna gingen we naar de honden kijken. Ook waren hier nu enkele katten in de opvang. Daarna werd de bus uitgeladen, het leek wel Kerst. Zoveel spullen voor de dieren, geweldig! Hierna werd onze bus en die van Collin gevuld met allemaal spullen die de volgende dag op de car-boot-sale te koop aangeboden zouden worden.
Veel van de honden liepen op het grote stuk grond waar ze lekker kunnen rennen en spelen. Nadat Eric van alle honden foto’s had gemaakt kregen ze allemaal een lekker kauwbot uit Nederland. ’s Avonds na een douche heerlijk uit gaan eten, Grieks natuurlijk. We maakten het niet te laat want de volgende dag moesten we al weer vroeg op.

Dag 6:
Om 6 uur ging de wekker al weer af. Douchen en weer op pad. Op de markt aangekomen werden alle spullen uitgeladen en klaargelegd en opgehangen voor de verkoop. Het was heerlijk weer en al gauw werd het gezellig druk. Er werd veel verkocht die ochtend en iedereen was dan ook heel tevreden. De opbrengst van de car-boot-sale werd gebruikt om weer honden van te steriliseren/castreren. Wij wilden heel graag wat van het eiland zien en Dave, een van de vele Engelsen die op het eiland wonen bood aan om met ons mee te gaan . Het werd een heel fijne middag en we hebben enorm veel gezien. Dave weet heel veel van het eiland en we vonden het dan ook fijn dat hij met ons was meegegaan.

Hierna was het douchen, omkleden en gingen we uit eten met de vrijwilligers van ARK. Het werd een hele gezellige avond en leerden we allemaal mensen kennen die met hart en ziel de dieren van ARK verzorgen. Toen we naar de auto’s liepen konden we heel duidelijk de Turkse kust zien, zo mooi met al die lampjes. We realiseerden ons toen pas dat we heel dicht bij Turkije waren.

Dag 7:
Eerst nog het reisverslag op facebook bijgewerkt en foto’s op de laptop gezet en om 10.00 uur had Jim het ontbijt klaar.  Na een heerlijk ontbijt gingen we met Susan op pad. Eerst naar het gezin met de 4 puppy’s, gelukkig was er iemand thuis. Na een heel gesprek met de eigenaar werd gelukkig besloten dat alle honden aan ARK werden afgestaan. Deze zouden eind van de week opgehaald worden, dan zou er weer plaats in het asiel voor ze zijn.

Hierna hebben we nog naar 2 straathonden gezocht die in een gebied op Kos rond zwerven maar we hebben ze helaas niet gevonden. Wel heeft Susan ons nog naar een plek gebracht waar 2 kettinghonden liggen zodat Eric hier foto’s van kon maken. De plek waar ze zitten is net om de hoek van een dorpsplein, je rijdt hier het dorpje uit. Aan een kant van de weg is een heuveltje en daar zitten deze twee honden.

Je maakt 2 grote stappen van de weg in het gras, gaat een laag hek, gemaakt van gaas, over. Dan sta je al op de heuvel en klim je 2-3 meter door het gras omhoog. Je komt dan uit op een klein plateau en hier zitten deze honden. Deze 2 honden hebben wel wat beschutting maar daar is ook alles mee gezegd. Om de bocht waar zij zitten is de dorpskern en slechts enkele meters onder deze honden is de weg waar redelijk wat verkeer over heen gaat.

Wat ik zo vreselijk vind is dat het leven letterlijk en figuurlijk aan ze voorbij gaat zonder dat zij er aan kunnen deelnemen, ze kunnen alleen maar toekijken en wachten. Wachten of ze vandaag misschien wel eten en drinken krijgen…of niet……

Ook wilde Susan te weten komen wie de eigenaar van deze honden is. Daar is ze gelukkig achter gekomen en ze zal dan ook contact met hem op gaan nemen om te kijken of hij de honden af wil staan. In dit zelfde dorp was een woning waar 7 honden aan veel te korte kettingen liggen zonder ook maar enige vorm van beschutting. Susan wilde hier foto’s van hebben zodat ze hiermee naar de politie kan gaan.

Het huis naast deze woning staat te koop en Eric en ik deden alsof we interesse in deze woning hadden. En wij gingen dus bij de honden staan om zgn. de woning van de achterkant te kunnen bekijken. Zo heeft Eric gauw foto’s van deze arme dieren kunnen maken. En nu maar hopen dat de politie hier werk van gaat maken en deze dieren hier zo snel mogelijk weg haalt. Later in de middag een heerlijke strandwandeling met Jim en zijn honden gemaakt en ‘s avonds samen met Eric, Susan, Jim en Judie uit gaan eten als afsluiting van deze 4 dagen op Kos.

Dag 8:
De volgende morgen de tassen ingepakt en naar ARK gereden. Hier waren alle honden al die met ons mee naar Nederland zouden gaan, ook die honden die bij gastgezinnen waren ondergebracht. Ze waren allemaal al de laatste dagen ontwormd, behandeld tegen vlooien en teken en hadden een gezondheidscheck ondergaan. Hun paspoorten waren gecontroleerd en ze waren klaar voor vertrek. Ze hebben de hele middag lekker mogen rennen zodat ze goed moe zouden zijn.  Wij gingen met Susan nog enkele mensen bezoeken waarvan ze graag wilde dat wij die nog leerden kennen.
Nog gauw cadeau’s voor de dochters gekocht en toen gingen we onze tassen halen. Na afscheid genomen te hebben van Jim en Judie reden we weer naar ARK.  De achttien honden gingen in de benches die al in de bus stonden en toen was het tijd om afscheid te nemen.

Susan reed met ons mee naar de haven en na een kop koffie en het eten moesten we ook van haar afscheid nemen. We reden de ferry op. De honden bleven voor die nacht in de auto (een deur lieten we open) en wij zochten een slaapplaats op.


Dag 9:

In Pireus kwamen we weer aan land en hier reden we naar een rustige plek en lieten de honden uit en kregen ze een beetje te eten en te drinken.
Daarna ging de reis weer verder naar Patras. Hier hebben we heerlijk met de honden aan het strand gewandeld en ze laten drinken.

In Patras konden we niet meer aan boord van de ferry en daarom reden we door naar Igoumeritsa, dit ligt in het noorden van Griekenland. Zo’n 3 uur later kwamen we hier aan.
Weer met de honden gewandeld en eten en drinken gegeven. Hier konden we de ferry oprijden die om 23.59 uur vertrok naar Bari in Zuid Italië. Heerlijk geslapen aan boord.



Dag 10:

Om 08.30 uur reden we met de bus op Italiaanse bodem. Na de douane gepasseerd te zijn zochten we weer een rustige plek op om de honden uit te laten en eten en drinken te geven. En toen begon de lange weg van Zuid-Italië naar het noorden. Vroeg in de middag de honden weer uitgelaten en wat laten drinken en weer verder met de reis. Rond etenstijd nog een keer.

Eenmaal op de Brennerpas sneeuwde het flink en we konden daar op een gegeven moment nog slechts 40 km/uur  rijden. Diverse sneeuwschuivers en strooiwagens reden op de Brennerpas. Dat was afzien en 2 uur later dan gepland kwamen we weer aan in Durach bij Karin. Hier konden de honden even heerlijk rennen in de tuin en kregen ze nog wat water te drinken. Om 6 uur ’s nachts konden we eindelijk gaan slapen.

Dag 11:
Na een douche en een heerlijk ontbijt kwamen er al mensen om Ruby, een van de honden die we meegebracht hadden ophalen. De honden gingen nog even heerlijk rennen in de tuin na hun ontbijt en toen moesten we al weer afscheid nemen.
Wat later dan gepland reden we richting Luxemburg. Met tussendoor nog een stop om de honden uit te laten kwamen we rond 19.00 uur aan bij Astrid in Luxemburg. De honden weer lekker laten rennen in de wei en toen was het na het eten voor hun en voor ons tijd om te gaan slapen.


Dag 12:

Na het ontbijt de honden in de benches geladen. Afscheid nemen en toen op weg naar Nederland. In Nederland hadden we op een centraal punt afgesproken en hier stonden Liesbeth, Joop en Suzanne ons al op wachten samen met de adoptanten van Bess. Eerst werden de honden uitgelaten en mochten ze een beetje water drinken.

Papieren werden gecontroleerd en daarna namen we afscheid van de honden. Liesbeth, Joop en Suzanne namen ieder enkele honden mee om deze naar de adoptanten of gastgezinnen te brengen. Wij namen 5 honden mee: Johnny, Bella, Lilly, Pebbles en Roddy.



Alleen Lilly blijft van deze 5 bij ons wonen totdat Atlas voor haar een gastgezin gevonden heeft. De overige 4 hebben allemaal al een baasje gevonden.  Rond 19.00 uur ploften Eric en ik moe maar voldaan op onze bank. Met een bord eten op schoot hebben we samen met de kinderen naar alle foto’s gekeken en de reis nog eens even opnieuw beleefd.

In die paar dagen in Griekenland hebben we meer gezien en gehoord en zoveel fijne mensen leren kennen dan dat je als toerist hier 3 weken zou blijven. En ik ben blij dat ik dit gedaan heb! Ik ben blij dat we voor zoveel honden fijne adoptiegezinnen gevonden hebben. Verder ben ik ook blij dat we zoveel lieve mensen hebben die gastgezin willen zijn.


En last, but not least, ben ik blij dat ik de mensen van ARK persoonlijk heb leren kennen, en ik bewonder ze! Ik bewonder ze omdat ze met alle ellende die ze elke keer weer tegenkomen tóch steeds weer opnieuw zich met hart en ziel inzetten om een dier proberen te redden.
Ik bewonder ze voor hun doorzettingsvermogen, er gaan deze week honden weg en daar zijn ze blij om, maar hier lang bij stil blijven staan kunnen ze niet, want alles wordt weer klaar gemaakt voor de 6 honden die later deze week opgevangen zullen worden, de moeder en haar 4 pups, de jonge hond aan de ketting. En er zullen er weer zoveel bijkomen de komende weken…


De honden die binnenkomen worden onderzocht door de dierenarts, krijgen hun injecties, rabiësinenting, paspoort en worden behandeld tegen vlooien en teken. En natuurlijk als ze ziek zijn of gewond worden ze behandeld. Dit kost geld, veel geld.

Maar de mensen van ARK gaan door! Zij doen dit allemaal vrijwillig, niemand krijgt betaald!.
Help hun alstublieft en DONEER! Elk bedrag is welkom!
Rek.nr. : 50.67.53.840
IBAN: NL29ABNA0506753840
BIC: ABNANL2A
T.n.v. Atlas Animal Project te Harderwijk onder vermelding van: ARK.
Alvast heel erg bedankt!

P.s. het was een enerverende en vermoeiende reis, zowel lichamelijk als geestelijk. Maar als het nodig is om honden te gaan halen doen Eric en ik dat heel graag weer!

 

 

9 Responses to “Reisverslag: Hoe 18 honden zijn gered.”

  • lia lepelaars:

    geweldig wat jullie doen..petje af..zelf hebben we op 7 sept. onze Kwiebus (van Kreta afkomstig)bij Ineke in Dronten mogen ophalen ,Ineke zei al dat hij n lief hondje is ,Nou lief…hij is superlief..hij is van n schuchter,schrikachtig hondje veranderd in n fiere,vriendelijke,vrolijke hond.hij is n echte pleaser.en t is dat ie aan z’n naam gewend is maar eigenlijk had ie “Kadootje”moeten heten..we kunnen ons al niet meer indenken dat hij niet bij ons was,we zijn alle 3(mijn man ,zoon en ik)stapel op hem ,werkelijk wat n fantastische hond..hij is de leukste hond van héél zuid,oost,noord Brabant.en we zijn atlas dankbaar dat hun voor dit grote geluk gezorgd hebben o ja dat vergat ik nog …hij is ook nog t slimste hondje van héél nederland…Atlas..petje af voor jullie geweldige begeleiding en goeie adviezen..ook jullie nazorg is subliem. nogmaals onze dank voor alles.en succes met jullie werk.. groeten aan de hele staf… Lia Lepelaars.

  • lia lepelaars:

    eweldig wat jullie allemaal voor de zwerfdieren doen,zelf hebben wij op 7 sept.onze kwiebus via atlas mogen adopteren..Hij is nog geen nog maar zo kort bij ons ,en we kunnen ons al niet meer indenken dat hij er niet was,t in dat hij nu aan z,n naam gewend is ,maar eigenlijk hadden we hem Kado moeten noemen..van n schuchter ,schrikachtig hondje is hij veranderd in n fier,grappig aanhankelijk hondje ,hij is n echte pleaser,en we zijn stapel op hem..werkelijk wat n hond..ik weet zeker dat we t leukste hondje van héél zuid oost noord brabant hebben..wij zijn atlas dankbaar dat wij de kans hebben gekregen zon fantastisch hondje bij ons te laten wonen..

  • Senna kuijt:

    beste meneer, mevrouw,
    heb nu duchess ongeveer 3 tot 4 maanden in huis en ik wil zeggen dat ze geweldig is! liefste hond die we hadden kunnen adopteren, wat een schatje.
    groetjes en een lik van duchess.

  • Els.santen:

    Ik heb zelf twee honden en een kat moet er nietaan denken dat ze verwaarloosd worden

  • Willemien:

    Wat fijn dat er mensen zoals jullie zijn die hart voor de dieren heeft. Wij hebben in September 2012 ook 2 lieve schatjes van hondjes meegenomen vanuit Kos naar Nederland. Het zijn broer en zus ,dag en nacht waren zij samen dus konden onmogelijk buiten elkaar. Het is veel werk geweest vanuit Kos om alles te regelen dat Viko en Loeka met ons mee terug konden vliegen naar Nederland maar,wat zijn wij gelukkig met onze schatjes. Voor vragen mogen mensen ons altijd bellen op telefoonnummer 06-46266288. Wij zullen met veel liefde een bedrag aan jullie overmaken.

  • leon:

    goed actie ,,,,ik heb ali uit kos nu ilay het is een echte lieverd ..in januari 2013 heb ik lyla moeten laten in slapen ze was pas 6 jaar ,,niet te bevatten na vele bezoeken dierenartsen en veel kosten was zij niet meer te redden het verdriet is groot en nog niet over het inslapen van lylawas op 19-1-2013 wat een slecht begin voor ons was dat ringo kwijnde weg en ik ook heb hulp om alles te verwerken maar nog geen baat het zit in mijn hoofd en gaat er niet uit eendierenart wou lyla haaar oogjes verwijderen maar dat heb ik geweigerd lyla gaf aan dat ze niet meer verder wilde ,,ze at niet meer was in 1 week tijd helemaal blind en het inslapen was een ramp ze gilde zo ,,,,met de injectie brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr
    maar we hebben nu ali uit kos een hele goede actie van jullie om de dieren een beter leven te geven
    groeten leon ringo ilay
    toppie hoor

  • jaline:

    Zo goed dat jullie dit doen voor deze dieren

  • yvonne de groot:

    WAT EEN VERHAAL EN ALS JE HET LEEST BEGRIJP JE HEEL GOED HOE VERMOEIEND HET IS GEWEEST MAARRRRRRRRHET RESULTAAT IS GEWELDIG!!!!
    JA HET IS ZO FIJN DAT MENSEN ZICH INZETTEN VOOR DE WEERLOZE DIEREN EN ZIJ KUNNEN NIET ZEGGEN WAT ZE HEBBEN MEE GEMAAKT.
    ZELF ZET IK MIJ IN VOOR DE SPAANSE ZWERF EN MISHANDELDE HONDEN WAAR IK ER OOK 2 VAN HEB .
    IK KOOP MANDEN EN VERZAMEL SPULLEN EN STEUN OOK VOOR VOER DUS HELAAS KAN IK JULLIE NIET FINANCIEL STEUNEN MAAR HEB VEEL RESPECT VOOR WAT JULLIE DOEN. NOG HEEL VEEL SUCCES MET JULLIE GOEDE WERK.
    LIEVE GROETJES YVONNE

  • marian:

    Wat een geweldige actie van jullie!

Geef een reactie

Bestellen bij Zooplus en zo het Atlas Animal Project steunen? Klik dan op het Zooplus logo!



zooplus.nl

U kunt ons helpen door een donatie via PayPal!




K.v.K. nr: 612.457.39
RSIN: 854268443